Paweł Piasecki
Biografia
Paweł Piasecki (ur. 17 października 1579 w Piasecznie, zm. 1 sierpnia 1649 w Mogile) – sekretarz królewski Zygmunta III Wazy, archidiakon warszawski w latach 1616–1631, kanonik lubelski, opat komendatoryjny mogilski (1624–1649), biskup kamieniecki (1627–1640), biskup chełmski (1640–1644), a następnie przemyski (1644–1649).
Syn Sebastiana i Katarzyny z Gromadzkich. Na Akademię Krakowską wpisał się w półroczu zimowym 1596. Studiował w Rzymie, dokąd wyjechał po raz pierwszy w 1598, i w Ołomuńcu, gdzie wstąpił na akademię jezuicką (1605). Następnie odbywał studia w Pradze. Po powrocie do Polski, przyjąwszy święcenia kapłańskie, przebywał na dworze biskupa poznańskiego Wawrzyńca Goślickiego, a wkrótce potem objął kanonikat poznański. W 1608 ponownie wyruszył do Rzymu na dalsze studia, gdzie 19 lipca 1610 uzyskał doktorat obojga praw. Był także protonotariuszem apostolskim. Powróciwszy do kraju (ok. 1613) pełnił przez prawie 15 lat funkcję sekretarza króla Zygmunta III Wazy. Został kanonikiem, w 1616 archidiakonem warszawskim, a następnielubelskim. Deputat kapituły katedralnej poznańskiej na Trybunał Główny Koronny w 1620. Delegat kapituły katedralnej poznańskiej nasejm walny 1623. W 1624 mianowany opatem w Mogile pod Krakowem. W 1627 zyskał godność biskupa kamienieckiego, w 1640 – chełmskiego i w 1644 – przemyskiego. W 1634 właściciel wsi Biskupice oraz Stróżakoło Chełma w województwie Lubelskim. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 16 lipca 1632. Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa podolskiego w 1632. Podpisał pacta conventa Jana II Kazimierza Wazy w 1648.
Zmarł 1 sierpnia 1649 w Mogile.
Autor Kroniki Polskiej, całość pt. Kronika Pawła Piaseckiego, wyd. Kraków 1870.